Hayat dediğin bir tiyatro, kimbilir belki de bir piyes,
Biraz skeç biraz senaryo, doğaçlama oynar herkes,
. . .
Ikinci perdesinde yaşamın, biraz da vardır dram,
Yeri olmamalı ağlamanın, ne kederin ne de gamın.
. . .
Ne aşklar oynadı başrol, gönüllerin salonunda.
Hüzünlü bir yol ; var alkışların arasında.
. . .
Ne gerek kaldı yönetmene, sen bile figuransin.
Üç beş perde sonra, sen de kara topraksın..
. . .
(28.12.19)
©burakkkk
B