Ey insanoğlu!
Çok yoruldum
Hayat mı beni yordu
Ben mi hayatı
Düşünmek bile yoruyor
Bir deniz kenarında
Kitap elinde okuyordu
Çok yoruldum hayat
Hayat mı beni, ben mi onu yordum
Haykırırcasına okuyordu.
Denize duyurmaktı, içinde ki bütün olumsuzlukları...
Ey insanoğlu!
Denizin hırçın dalgaları
Senin kötülükleri barındırmıyor
Vuruyor sahiline.
Yormuyor kendini ,almıyor senin kirli emellerini.
Temiz kalmayı seçiyor ,tüm kötülüklerden uzak.
Yorgun düşüren
Hayata inat.
©aşıkcingiz
A