O kadar çok sıkıyorsun ki beni hayat
Geliyor içimden yüksek bir tepeye çıkıp yeter artık dur diye bağırmak.
Ama susuyorum derdimi anlayana anlatıyorum.
Boğuyorsun beni o kadar çok nefret ediyorum ki sana.
Geliyo kendi canıma kıymak içimden.
Sabr ediyorum ama çünki intihar günah biliyorum ve ben güçlüyüm dayanıcağım.
Karşıma çıkarmış olduğun onca sorunlara bakmayarak hayat ben kendi ayaklarımla kalkacağım.
Olmicak karşında belki eskisi kadar aşk kokan,güneş gibi parlayan,ışık saçan küçücük kız çoçuğu
Ama ben mutlu olmaya bakıcam mutlu olmamak imkansız zaten ki,
Allahım var karşılıksız koşulsuz seviyor beni.
Yarattığı bunca güzellikler var nasıl mutlu olmamak olur.
Yalnız hiss ediyorum bazen ama hemen abdest alıp namaz kılıyorum.
Kendimi suçluyorum nasıl yalnız hiss edersin ki senin Rabbin var.
Görüyo duyuyo hep izliyo seni.
Asla yalnız değiliz,ey insan evladı biz asla yalnız olmadık!
Hayat çirkinliklerle,ahlaksızlıklarla,iğrençliklerle dolusun ama
Yenemiceksin kalbinde Allah aşkı olan bizleri!...
©yazaröldü
Y