Önce bir garip gülüş,
Sonra bir tutam hüzün.
Gayb'ı kim bilmüş,
Bir garib ozanım ben.
Şiirim sanarsın sen beni,
Belki bir aşık belki bir deli,
Ölüm sancısı alır bedenimi,
Peki kimdim ben.
15 yaşımda körpeydim,
Görmedim pek bendimi,
18 yaşında pek bilirdim,
Saymazdım tecrübe edeni.
30 yaşına gelince hayat,
Çarpar suratına kendini.
Sen pek bilenden değil de
Az bildenden de olma.
En iyisi sen,
Hiç bilmeyen ol,
Ne ben ol, hep kendin ol.
©müminateiz
M