Saçım kahve, yaş yirmi dokuzunda,
Gene on sekiz hisset otuzunda,
Nice yükler taşıdın omuzunda,
Hiç solmasın rengarenk hayat tozun.
Bir çırpıda koşup bu yaşa geldin,
Hayat kederini tuz biber bildin,
Her ümitsizliğin sebebi sendin,
Boşver hep güzel dursun hayat pozun.
Ne zaman düşsen bir ipe sarıldın,
Çok defa barıştın çok az darıldın,
İyilik dolup kötüden arıldın,
Bol olsun eksilmesin hayat dozun
Kışın üşür ama yaza aşığız,
Hayat suyunu taşıyan kaşığız,
Ormanın ağacı dağın taşıyız,
Hep kazandırsın seni hayat kozun.
©cevr-ihal
C