Yağan yağmurdan ulu bir çınara sığınmak gibiydi seni beklemek
Aitlik hissetmek için attığım adımlar gelmedi bir daha geri
Kara bulutlara lafım yok ama yağmurlar gizlemesin artık kokunu
Usul usul değil korkak korkak sevdik hep
Rica etmeyi beceremeyip emrettik sadece
"Es rüzgar es onu bana getirmişcesine es"
Ben yaşamaya da razıyım ki ölmek ne haddime zaten
Kim bilir bu çınar kaç yıldır bekliyor bizi
Kaç bahardır sensiz çiçek açarken
Kaç bahar benden uzakta yaprak döküyor
Kül sanki kemiklerim mürekkebi bitmiş dolma kalem gibi
Bazı şiirlerim silinmeye başladı bile defterimden
Aklımdan silinenlerden bahsetmiyorum bile
Kaç aşk daha beklerim seni, hangi durakta
inmem lazım
Neyse söyleme boşver zaten hiç binmemiştim aşk trenine
Atladım bir yalana savruldum sadece
Sen hangi cehennem de çiçek açıyorsun allah bilir
Ama ben hala bu çınarın altındayım
Sen gelmemekte pek ısrarcı bense gitmeye hazırım yüz yıllardır
Sanki kalmamı istiyormuşcasına sıralanıyor şiir defterimin mısraları
Bana kal diye sana gel diye gürlüyor gök duymuyor musun ?
Her defasında daha fazla daha fazla yağmur daha fazla sel
Daha fazla gürültü daha fazla deprem
Biz yıkılıyoruz boğuluyoruz acı çekiyoruz ama ne ölebiliyoruz ne de kavuşabiliyoruz
©kurucu
K