Bir gece yarısı tek dert ortağım kaldırımlar,
bir kenarda oturmuşum sessiz kimsesizliğin eşiğinde seni düşünüyorum ,
bekliyorum seni hiç gelmeyeceğini bilerek,
Hata yapıyorum belki kendimi bu kadar üzerek,
Biliyorum o gitti bir daha geri gelmeyecek,
Ama yinede çıkarmıyorum aklımdan,
Sanki onun hayali beni yaşatan şey ,
yoksa bu kalp artık kimseyi sevmeyi kaldırmaz,
Bundan sonra hayat penceremi kimse aralamaz aralayamaz,
Derler ki erkek adam ağlamaz,
Ağlıyorum ama kimse görmüyor,haykırıyorum ama kimse duymuyor,
hiçlik çukurunda insanların onu görmeyişinden haykıran o insan yoktu ,
artık sadece ölü bi beden kalmıştı geriye ,
kaldıramamıştı ruh ve paramparçaydı,
Elleri sigara içmekten sapsarıydı,
Hayat denen bu çukura düşmüştü bir kez,
İntiharın eşiğine gelmişti bir çok kez,
Ama onu hayatta tutan tek şey artık inancıydı,
yoksa zaten hayat bir saçmalıktı onun gözünde ,
bundan sonra yapacağı tek şey yalnız bir asker olmaktı hayatla savaşan...
©erkanshn41
E