Çumaklı şeker misali çocukluğumuz.
Bı o kadar, tatlı öylesine renkli.
Habersiz bir şekilde kümeste aldığımız yumurtalarla .
Bakkal amca bunların karşılığında bize şeker verirmisin derdik.
Bir şekeri kaç kişiysek o sayıya bölerdik.
bir o kadar masum.
Birde çocukluğumuzun vazgeçilmez şeker bayramları.
Bayram gecesi gözümüze uyku girmezdi, heyecan dan.
Babamızın ,bize almış ,olduğu ,bir çift ayakkabı ,belki bir elbise
Giymek için sabırsızlanırdık iple çeker dik sabahı.
Ve o gecenin sabahında, anne,ve babamızın ellerini öptükten sonra.
Köyün çocukları arasında bir coşku başlardı.
Kim daha çok şeker toplucak.
Aslında şeker bahaneydi.
Önemli olan özgür ,bir şekilde birlik ,beraberlik içerisinde.
O taş döşeme sokaklar da koşabilmek ti.
Kalplerimiz, ve yaşları mız ,küçük olabilir di.
Ama mutlugu muz paha biçilmez di... 🍬
©efraim_45
E