Umutların en yakın zamanıydı,
Gerçeğine uzattığımda elimi
Çöküşünü izledim umutlarımın!
Karalara büründü sonra her şey.
Bütün dünya.
Koştum...
Gücüm yetene kadar koştum
Yarınlarımın peşinden
Sana ve bana bir güneş yakalayabilmek için.
Uzaktı güneşimiz,
Uzundu yol,
Yoruldum...
Düştüğüm yerde verdiğin güçle dikildim,
Sen geldin.
Avucunda bize ait bir güneşle,
Yeni umutlarla.
Ama yorgunduk ikimizde.
Bize güç veren umutları çalmıştı birileri!
Ve biz
Aldatılmıştık!
Hayat mı aldatıyordu bizi
Biz mi kendimizi kandırıyorduk?
Yoksa birilerinin eli,dili mi uzanıyordu hayatımıza,
Bilemedik.
Ama gerçek "biz"dik
Biz gerçektik
Ve biz bir hayat demektik...
©_furkan_
_