Tıklım tıklım sokaklar, bir cenaze bir pusu,
Hayat denen okulun, sardı bizi kabusu.
Bilmişlik taslayanlar, bir köşede bekliyor,
Hayat durduğu yerden, ateşe sürüklüyor.
Önce iyiyi bildik, sonra kötü başladı,
Hayat denen okulun, afakı yavaşladı.
Ne öğretmeni belli, ne öğrenci bilinir,
Bir hayatın uğruna, ne hayatlar silinir?
Tenefüs araları, olmadı hiç uzunca,
Keder başlardı hemen, yorulmuşluk susunca.
©fresspirit
F