İnsan uzaklarda arar mutluluğu çoğu zaman
Balığın karada çırpınışı gibi faydasızdır bu
Ceplerinde biriktirmişken umutlarını
Ve tütün kağıtlarına sarılmış acıyı soluyarak
Sitemli sözler söyleyerek çoğu zaman yaşama
Alması gerekenden fazlasını almışken sırtına
Doğaldır, yikilir insan
Bilinmezler hoş gelir kulağa rahatsız etmez
Suçu mesafelere yüklemekte gayet basittir
Belki de cebindeki son umutlarla
Yalanlar satın alabilir kendine orada
Rahatsız edecek derecede mutlu edecek yalanlar
İnanmak sorgulamaktan kolaydır çünkü
Doğaldır, kanar insan
Unutur bu çabada kendisini dahi
Aldığı nefesi dahi umursamaz davranır
Ayaklarının üstündeyse güvendedir çünkü
Dik durur korkusuzca (güya) hayata karşı
Ve unutur bir nefes kadar yakın olanı
Bir gün gülümseyerek kendisini hatırlatacak olanı
Doğaldır, ölür insan
T