Bir garip hal ki hayat mefhumu
Gönülden gönüle çizer yolunu
Gönlüne gömersin kendi ruhunu
Kendine sorarsın kendi sorunu
Cevapsız sorular beyni kemirir
Kelimeler manasız dili semirir
Gözler boşlukta bakar seyirir
Bir bak ki haline meczup dedirir
İçirilmiş sanki efsundan bade
Sarhoş ruhum bambaşka halde
Bedenim bir başka bilinmez elde
Savrulur dururum esen her yelde
Yıllardır ararım kendim kendimi
Kendimle örerim kendi bendimi
Bozmuşum akıl ile gönül ahdimi
Aşmışım belkide çoktan haddimi
Bu sırlı sualler neden cevapsız
Şu sema asuman neden direksiz
Değildir elbet bunlar gereksiz
Bir uyku bendeki hemde deliksiz
Çözemez mahlukat kainat sırrını
Versede uğrunda bütün varını
Kaybeder var olan akıl karını
Bugüne hapsolan bilmez yarını
Bir garip Yunus'sun yorma aklını
Bir merak uğruna yakma başını
Görmezsin döndürür kader çarkını
Zalime yedirmez mazlum hakkını
Yunus GÖKHAN
©şiraze
Ş