Hayat fazlasıyla kızıllar içindeydi,
Akşamüstü gibiydi, güneş terketmişti
Ay bile aydınlatmaya üşenirdi onu
O kadar masumdu ki ölüm gibi.
Neyse şu aralar ne kadar mutlu biriydim ben bile unuttum.
Mum ışığında güneş bekliyorum.
Orhan Veli değil,Nazım hiç değil
Hele ki Cemal Süreya hiç hiç değilim.
Biraz sen,
Biraz ben,
Birazda galiba kül olmuş o dünlerim.
Sonra efendim Sonbahar aylarında bir telaş
Bende Kasım'ım
Bir şey kullanmam bilirsin
Ama kışa girerken kafam bir ayyaş
T