Bu yaşıma kadar kaç tren vagonu
Doldurdum anılarımla
Kimisi iyi kimisi kötü
Her geçen gün
Hayat treninin yükü artıyor
Lokomatif gittikçe yavaşlıyor
Aynı bedenim gibi
Hareketlerim yavaşlıyor
Duygularım olası duruma
Alışkanlıklar içerisinde
Alıştım sanırım bu duruma
Hislerimin ağırlığı taşınamaz
Hale geldiğinde aklımdaki
Yüreğimdeki anıları unutmak için
Vagonları tek tek ayırıyorum
Katardaki yerlerinden
Her bir vagon içindeki anılarla
Ardımda kalıyor gittikçe
Uzaklaşıyorum beni yoran
Anılarımdan gözyaşları içinde
Vedalaşıyorum...
©atabey
A