Uçsuz kalem gibiydi hayat anne...
Ben yol vermedikçe yazmazdı.
Verdiğim yoldanda şaşardı.
Bilemezdim ne yapacağımı.
Ne beni dinlemeyi bilirdi,
Nede bensiz yola koyulmayı.
Ne yaşadıklarımdan ders çıkarırdı.
Ne de acılarımla yanardı.
YALNIZCA...;
Bakmayı tercih ederdi,
Çıldırmış bir güneş gibi.
©rabiaylmz
R