Bir kadeh hüzün yanında ise bir tabak can sıkıntısı vardı yine,
Efkarlı türkü gibiyim zaten tebessüm etmek yakışmıyordu artık yüzüme,
Kendimi boş bir bankta sabahlarken görüyordum her seferinde,
Bazen de bomboş sokaklarda buluyorum kendimi gecenin sessizliğinde.
Gönlüm darmadağınıktı dönmüşken enkaz yerine,
Cam kırığı taneleri batıyor gibiydi bu kalbime.
Çok isterdim tebessümle uyanmayı yeni güne,
Gözümden süzülen yaş mutluluktan olsun istiyorum artık bende,
Ama olmadı...Hayat yıprattı beni hepten yaşama sevincimi alıp götürürcesine.
©by_şair
B