Dostlar beni okumayın
hayatım biraz acı kokar
Her zerrem biraz acı doludur
hayatım biraz buruk
Dostlar beni okumayın
Goklerin acısı bana yağar
Hayatın çilesi yakar içimi
Umutlar çoktan yol aldi yüreğimde
Dostlar beni okumayın
Ben ben değilim artık karanlığımda kayboldum
sessiz geldiğim bu şehirden sessizce ayrılıyorum
ay vurur beyazlığını üzerime
Ama ben çoktan kaybolmuşum sisli karanlığında
hayat yordu beni
Dostar beni okumayın
Ben bir damla mutluluğa açım
Hayat Yordu beni tükendi yüreğim
Tatmadığım dert zulüm kalmadı
Hayat Yordu beni...
©
I