Rıhtımdaki yosun çiçeklerinden kopan
Ve kanlı ayinlerden kalma ışıltıdan geldim
Bir yanım şafak söküğü
Bir yanım kırık dökük
Bir tarafımdan fışkırır hüzün
Bir tarafımdan akar kan
Katran katran gecelerde
Kemik yığını misali
Aç köpeklerin elindeyim
Bir ustura hengamesinden
Kurtuluşa erişen bir jilet parçası gibi
Kendi kendime varım
Ama kimseye yokum
Ben kendi toprağımda esir düştüm
Kendime galip geldim
Yosun çiçeklerinden kopan
Süs çiçeklerinden biriyim
Aldanirlar bana,kaybolan umutlarıma
Kaderin Eğri çizgisine benzerim
Her yol bana gelir
Fakat hiç biri benim yolum değildir
Beni öylece bırakıverir
Zarif dağlar diplerinde
Öyle bir Susmuşum ki
Yer Gök inlesene
Bir tek annemin sesine koşarim
Öyle bir küsmüşüm ki sana
Ardından bir tek toprak olurum
Onu da aşkından değil
Utancımdan olurum.
Öyle bir kahroldum ki
Benim yüreğimdeki Koru
Cihanın hiçbir suyu söndüremez
Ve beni ancak ölüm uğurlarken
Yüreğim semaya kavuşur
Ve ilk defa o zaman mutlu olurum
14.04.2019
13:00
©ewindar
E