Ve ben,
Yokluğunun zindanında
ellerine mahkumum.
Yorgun gecemde dinlenen şarkılar
karanlığına göz yummuş,
gıyabımda çalınıyor umutlar.
Bir yanın hasretim
diger yanın diken
saplanır sen gibi ruhuma,
nefesinde çığlık,çığlıga söylenir
Sessizliğin,derinlerimde bir yankı
Yalnızlık bir senfoni fırtınası
Her hatıran bir acı
işlenir kalbimde.
Ve her gecenin karanlığı gözlerinde
kaybolmuş yıldızlar misali,
Senle olmuşun hayali...
Ruhumun karanlığında
adın,
yankılanır durmaksızın.
Hatıran bir hüzün,
olur olmaz anımda bir özlem,
Yokluğunda boğulmuş bir aşkın maktulüyüm.
Ve sen,
matemin gri renginde kaybolmuşken,
Gökyüzüme işlenmiş suçlar gibi asılıyım
Günahların yaftası boynumda
Kaybolmuş düşlerin gerisinde...
Ve ben,
öksüz bir şarabın pençesinde dinmezken sızım
Her gecemde asılmış,
aranıyor yalnızlıgım.
Kenan ışlak✍
©susuyorum.
S