Bahardı,sonbahardı,sonuydu
Ilık devir birazdan kapanıyordu
Vatan aşkıyla yanan iki genç vardı
Biri yorgundu,diğeri daha yorgun
Sorgulardı hep dünyayı,doğayı
Bir gün beklenen an geldi
Vazifeye gittiler vatanseverler
Emaneti korumak üzerine
An geldi daha da yoruldular,yoğruldular
Vatan uğruna toprağı korudular
Yeri geldi vurdular,vuruldular
An geldi gerçekten vuruldular
Gece vakti yıldızların öncülüğünde
Işıldayıp gözlerini kamaştırdığı
Parlayıp göğsüne yavaşça düşerken
Ölüm üstlerini örttü beyaz örtüyle
O vakit hepsi birer kahramandılar
İkisi bakıştılar umutsuzca
Dağın yamacından inenlere bakarak
Beklediler güneşi belki doğar diye
Beklediler yine eskisi gibi sorgulamak için
Ağacın yanına yanaşmakla uğraştılar
Başlarını dayadıkları andan ziyade
Artık daha huzurluydular
O ağaç altında kimler göçtü
O dağlardan kimse geçti
Hepsi bir melek oldu,göklere doğru
Unuttular ayrılığı,umudu yolcu oldular
©umitkisa_
U