Bir veda ve sonra sil baştan başla
Sensiz yapılmıyor
Ve hatta sen yokken ağlıyorum
Artık anla
Güneşten çok karanlığa vurgunum
Gündüzleri değil karanlığı sayıklıyorum
Hayatı, ölüme ramak yaşıyorum
Gel diyorum gelmiyorsun
Beni eller gibi görüyorsun
Dünyayı başıma yıkıp gidiyorsun
Ve ben her nefeste azalıyorum
Geceler boyu üzülüyorum
Sen yoksun ya
Hayatı, ölüme ramak yaşıyorum.
©onur.nl
O