Ah bu hayat
Sessizliği bana alıştırmış
Kimsesizliği bana aile olarak saymış
Dostlarımı elimden almış
Düşmanlarımı yavaş yavaş çoğaltmış
Ah bu hayat
Beni senin özleminle baş başa bırakmış
Yokluğun ile yaşamayı öğretmiş
Beni karanlığımla tek başıma koyup gitmiş
Hem sensiz bırakmış hem de kimsesiz
Ah bu hayat
Mutluluğumu elimden almış
Mutsuzluğu bana göbek adım olarak koymuş
Gözyaşlarımı gözlerimden bitene kadar akıtmış
Herşeyi almış elimden
Ah bu hayat
Hissettiğim herşeyi hissizleştirmiş
Kalbimdeki herkesi bir gül gibi soldurmuş
Sevdiğim şeyleri nefret ettirmeye başlamış
En çok da beni senin hasretinle yanıp tutuşturmuş
©bahargul
_