...🎈
Çocuk kalmak isterdim.
Büyümeden çocukça oynamak isterdim sadece.
İnsanları öğrenmek istemezdim. Kurda kuşa yem olur gibi görmezdim vefasızlıklarını, Çocuk aklımla üzülmezdim. Sadece arkadaşlarla mızıkçılık yaptığım dertler olurdu. Anneme şikayet eder tekrar oyuna giderdim. Anne şefkatiyle büyür kimseye aldırmazdım o zaman.
Büyüyünce insanların kalplerini kırmayım diye ugrasmazdım. Belkide bu yük konulmazdı o zaman omuzlarıma.
Omuzlarımın yükü sadece kıyafetlerimin verdiği ağırlık olurdu.
Yasaklar, sen kızsın sen bunu yapamazsın şunu yapamazsın cümlesine sığdırılmazdım.
Bir iftira atılıp insanlar rahata ermezdi o zaman.
Tabiri caizse yaşıyor bedenim. Ölmüş ruhum geriye kalan buruk bir yüreğim.
Çok yoruldum kaldırmayan bedenim değil duygularım. İmzam olsun benim sessiz feryatlarım çığlıklarım.
Çocukluğumu istiyorum yıllardan, gençliği istiyorum insanlardan. Duygularımı istiyorum insanların olmayan vicdanlarından. En çokta ben kendimi istiyorum beni alan vefasızlardan.
14.05.2021
©siirperisı
Ş