Avuçlarıma aldım solmayacak sandığım gül,
Pembesiyle güller açan gülüşleri.
Şimdi yüzümde geçmeyen hayatın,
Kaldı acı izleri.
Bir zamanlar neşeyle dolduran,
O masum gülüşler nerde şimdi?
Gözlerimde yankılanan hüzün,
Karanlık bir deniz gibi.
Geçmişin anıları, yüreğimde bir yara,
Her hatıra bir parça eksiltir içimi.
Ama unutmak kolay mı?
Hayır, zorlu bir yolculuk bu.
Belki bir gün güneş yeniden doğar,
Yüzümdeki acı izleri solacak.
Ama şu an içimde bir burukluk var,
Gülüşler solmuş, yalnızlık kalakalmış.
Avuçlarımda sıcaklığını hissettiğim o gül,
Hatıralarda kalan, solmayacak.
İzleri var hayatın, ama umut var yine de,
Geçmişin gölgesinde, geleceğe bakacak.
©hasanbey.
H