Hayat bir oyun, bir veda,
Her gün bir ayrılık, bir veda.
Sonsuzluğa bekleriz biz,
Gidenler geri dönecekmiş gibi,
Gözlerimiz kapıda bekleriz.
Ne gelen var hayata, ne de çalan kapıya,
Hasret içinde kaldık, yetmez mi bu kadar?
Gönüle çöken bu hüzün ve bekleyiş,
Yeter be dünya, ne zaman son bulacak?
Beklenen bu vuslat, bu özlem,
Aldığım her nefes bir hüzün.
Gönül giden sevgiliye hasret,
Bende kalan hüzün, bir yara izi.
©hasanbey.
H