Yine gurbet yine hüsran yine hüzün,
Herşeye rağmen gülsün dostum yüzün,
Seni tanımayan ne anlayabilir ki,
Damla damla süzülürken yaşlı gözün.
Sen yürü doğru bildiğin yolda,
Herkes eleştirsin seni orda burda,
Dimdik duracaksın Allahın izniyle,
Hakkın, hakikatın, mazlumun yanında.
Doğruları haykırmak suç olmuş,
Temiz vicdanlara kelepçe vurulmuş,
Kadın, çocuk, ihtiyar demeden,
Mapuslar tıklım tıklım dolmuş.
Kim bilir ne hayalleri vardı,
Herkes kendi derdine yanardı,
Demir korkuluklar arkasında,
Bunları da yaşamak vardı.
Herkes kendinden korkar oldu,
Ortalık fakir fukara doldu,
Kiminin hayalleri kiminin umutları,
Birer birer sararıp soldu.
Ramazan Kalay
Yeşilli/Mardin
R