Hayat hep bir şeyler öğretmeye çalıştı
Elimden sevdiklerimi aldı
Onlar olmadan yaşamayı öğretti
Canım dediğimi aldı
Can nasıl yanar onu öğretti
Kazandıklarıma aldı
Kaybetmeyi öğretti
Sevdiğimden ayırdı
Yaralı olmayı öğretti
Gelmeyecek olanı sevdirdi
Bi ömür bekletti
Nefesim dediğimi aldı
Dert neymiş onu öğretti
Ansızın bi gece herkes bıraktı gitti
Gecenin karanlığında boğulmayı öğretti
Gün ne kadar aydınlık olursa olsun
Bazı insanlar yok diye hep karanlıkta kaldırttı
Çocukken yere düşürüp
Dizimizi sarmayı öğretti
Büyüdük kalbimizi kanattı
Ama bir türlü sarmayı öğrenemedim...
©_kelebek_6
_