Hayatın sıradanlığı içerisinde kaybolan gemimde demir attığım denizin aslında soğukluğuyla çapamı kıracağını biliyordum çünkü hayat biz her ne kadar soyutlaştırmaya çalışsakta tıpkı bir fizik kanunu gibi işler
Sıcak bir nesneyi aniden soğuk bir ısıya maruz bırakırsanız tıpkı bir kalbin kırılması gibi ortadan ikiye bir özür bir öpücük bir sarılmayla düzelemiyecek bir hal alır ve o noktada demir attığınız o denizde gerçekten kaybolmuş bir şekilde denizin icinde nereyi gideceğinizi bilmeden rüzgarın esintisi ile hareket edersiniz...
Ve uçsuz bucaksız denizde her geçen gün azalan şey sadece umudunuz olur...
©slyvia
S