Böyle bitmeliydi belki de,
Git sen....Boşver sevmeye çalışıp da zorlama kendini de.
Gözlerin buğulu buğulu bakıyor farkettin mi...?
Kalbinden geçen onca kelimeyi söyleyemediği için bana öncesinde,
"Acaba gidersem üzülür mü..?"diye düşünme.
Haydi git sen...Bakmadan ardına bile,
Bana seni seviyorum deme,
Sende kalsın olur mu belki birgün söylersin sevdiğine.
Denk gelmeyelim bundan böyle,
Bana merhaba dediğin de,
Bir başkasını görmemek için gözlerinde,
Yıllanmış bir film gibi o an eski günler gelmesin diye gözümün önüne.
Sana "git..." derken cam kırığı tanesi gibi battı hüzün kalbime,
Ardından baktım buğulu gözlerle,
Ama başka birşey de diyemedim kelimeler düğümlendi dilimde.
Şiirlerden,radyoda ki o şarkılardan nefret ettim.
Herşey yalanmış tıpkı şu masamın üzerindeki plastik meyve gibi.
Keşke dürüst olabilse birisi de.
Yalan söylemese üzüleceğimi bilse bile.
Yoruldum....Bırakabilsem kalbimi masanın üzerine,
Yanağımdan süzülürken iki damla gözyaşı,
Şiirimin sonuna geldim derdim o an belki de.
Barış KAPKINER
©by_solist
B