mum ışığında birşeyler yazarken
gözlerini dikti gözlerime
merhamet aradı bulamadı
gözlerinden düşerken damla damla gözyaşı
ağzından bir ah sesi bile çikmadi
yara bere küçük elleriyle
fermanını yazdığım kalemi tuttu
nedeni soruyordu yetmediğini merak ediyordu
bir cümleye takıldı gözleri "özür dilerim "
yine kime der gibi baktı gözlerimin içine
kinle degilde merhametle baktım bu kez yüzüne
onaydi acımasızca öldürmeye çalıştığım ona
daha çok ağlamaya başladı
biliyordu başına gelecekleri
neden beni sevmedin diye haykırdı
onlar sevmedi sen sevseydin bari
onların yaptığını yapıyordum
birilerin günahları için
onu yuvarlayacaktim uçurumdan
kan revan içinde daha yetmedi mi diye inledi
affetmeyecekti samimi değildi ozurdilemem
hala sucluydu gözüm de
o ölünce cozulecekti problem
sarıldım sımsıkı hayır yapamam
©gökçekız
G