Dünyanın cennetinden göç etti haykırışlarım,
En karamsar şiirlerime destek oldu gözyaşlarım.
Bu şiirlerin yaralı ruhunu kaybetmiş haliyle,
Daha kaç aka karışacak saçlarım?
Onların kaderinin gözü kömür gözlü,
Benim hayallerimin yönleri kördü,
Haykırışlar bazen sesli bazen sözlü.
Yine etrafı yalnızlık ördü.
Yerine gelmedi hiç bir sarsılan güvenim,
Zaten bir daha bu saf kalbim bilmem kanar mı?
Aslında bir çok kezde kendimi üzenim,
Bir umut, artık bana da ışık yanar mı?
©ggurkann
G