aşk istanbula haykırıyor
gözlerin denizi andırıyor
ve bir şarkı dudaklar'da
ah yalnızca bizi söylüyor
aşkların en güzeli
yaşanır sevda hali
ne ayrılıklar gördü
istanbul oysa dertli
hiç bitmeyecek anlarda
hatırlanır elbet anılarda
sessizce akan yağmur'um
istanbul'un şu gözyaşında
bir bilsen ah sevgilim
geceler uykusuz halim
yalnız düşlere umudum
kalsın birde hayallerim
seni görebilmem için
asla unutmamak için
sen aklıma geldikçe
tekrar aşık olmak için
ve ama ne yazık ki
ah! bu nasıl dert ki
şu bitmeyen hüznün
yıllarca yaktı kalbi mi
alıp götürdü seni benden
ansızın koparıp derinden
yaralar beni bu ayrılığın
yandım şimdi derdinden
haykırıyorum şu istanbula
seni göstersin diye bana
öyle çok sevdim'ki gülüm
unutamıyorum seni hâlâ
istanbul sen zalimsin
sevgilere yol'mu verirsin
artık yorgunum içimden
yari bana göstermezsin
istanbul ne sevdalar
barındırır koca aşklar
ellerin o üşümüş tende
yaşıyor bir sonbahar
kara bulut üzerimde
hüzünlü veda gecede
yalnız kaldığım o an
ağlarım terkedilişte
ölmeden gömdün beni
yaşamadım gençliği mi
yardan umudu kesince
çaldı tüm hevesleri mi
yalnızlığa kapanıyor
ışıklar gece susuyor
bir yanı korku dolu
kabuslar çoğalıyor
istanbul ettin ihanet
ne istedin ah emanet
aşkların giden ardına
ayrılık ölümden ibaret
C