Hayvanların dostu olmak, ne güzellik serin bir bahar sabahında açan çiçek gibi,
Yürekte sevgiyle dolmak, bir güneş ışığının karanlığı aydınlatması kadar özel.
Bir kuşa, bir kediye bir tas su sununca,
Mutluluğun dalgaları, tıpkı denizdeki huzurlu dalgalar gibi, hücrelerimize işler.
Bir serçeye yuva, bir köpeğe ekmek;
Her merhametli eylem, kalbimizde açan bir çiçek olur.
Her can, bir emanet; her nefes, kudretin bir tecellisi,
Şefkatle dokunuş, insan ruhunun en derin, en asal yanına ulaşır.
Hayvanlar sessizdir, ama kalplerinin dilini çok iyi bilirler;
Gözleriyle anlatır, ruhumuza açılan kapıları aralarlar.
Onlara sahip çıkmak, bir sevda işi;
Bu sevgi, insanı insan yapan en güçlü bağdır,
Çünkü yaşamın en saf hali, bir cana olan sevgimizde gizlidir.
Onların gözlerindeki derinlikte, hayatın anlamını buluruz;
Bir patinin sıcaklığı, yüreğimizdeki boşluğu doldurur.
Kimi zaman bir kuş cıvıltısıyla, kimi zaman bir kedinin mırlamasıyla,
Hayatımıza giren her hayvan, özümüzdeki sevgi tohumlarını filizlendirir.
Bir başkası için olduğumuzda, kendimize de bir parça mutluluk sunmuş oluruz;
Onların yanında, insanoğlunun en güzel halleri sergilenir.
Hayvanlara duyulan sevda, bir vicdan yolculuğu,
Her cana saygı, her nefese sevgi;
İşte bu bizi biz yapanın, özdeki gerçeğin ta kendisidir.
©hasanbey.
H