Yüce saki,beni aşk-ı firdevs köşküne sahip bilesin,
Ben bilmezem sana gönülden ibadet etmeyi.
Gönül çalaba taht imiş derviş pîrîmce;
Ben bilmezem şarap gibi mayhoş sevmeyi.
Yürürüm yoldan yola aşk ile,
Yorulmaz mı bu fâni mi fâni beden.
Susuzluğumu gideririm aşk serbesti ile;
Sence bu günahkarı kabuk eder mi kefen?
Şimdi aşk kazanında pişer benim hamlığım.
Aşçılarım ise aşk divanında olan aşıklar.
ak-u berraktı akar durmazdı saflığım;
kirletti beni sahtekarlık dolu olan insanlar.
©werther
Ü