Hazan

Sonra dökülür yaprak,
mevsim hazan olur
Soyunur masumiyetinden doğa
Hiç bir şey kalması gerektiği gibi kalmaz.
Zaman süpürür anılarını
Saçların beyazlar
Yüzünde yılların yazıları
Ellerin buruşuk bir kağıt gibi
Kuvvetin de eskisi gibi olmaz
Sırtına ağır gelir yaşantılar yaşanmışlıklar
Ondandır belki de kamburluğun...
Ve belki de ondandır ağır ağır yürümen.
Diline bulaşmış tembel bir türküdür artık hayat.
Ah o eski günler diye başlar türkü.
Amalar keşkeler sazı çalar o türkü de.
Çok yapmak istediğin şey vardır da gücün yetmez artık.
Hayatı pişman olmadan yaşamak mı?
Asla!
Hayatı yanlış yapmadan yaşamak mı?
Kim yaşamış ki?
Keşkelerle dolu bir hayatın amalarıyla avunmak mı?
Saçma!
Çok fazla takma hayatı
Nasıl yaşamak istiyorsan öyle yaşa.
İmtihanı unut mu diyorum
Haşa!
Bu hayat saçma bir temaşa.
Gelir ve gidersin.
Yaşar ve ölürsün.
Bundan gayrı her şey ***** bir karmaşa...
..
Bilal SARIGÜL
©münteha