Tum kuralları kendim çiziyorum Hazelan...
Yorgun bırakılıp koşturulan atların ahını,
Önce durup, sonra yürüyen ilkesizliği,
Sabahtan dua etmeye başlayıp tevbe potasına giremeyenleri,
Yorgun bir savaşçının heder edilen terini,
Birde kimsesiz bırakılan Vahayfa'nın masum bakışını...
Ah Hazelan, vasıfsız ömürler yaşıyorlar hep...
Herbiri bir tarafa yayılmış hayatlar.
Son halini kusacak biliyorum şu asırlar
Düşlerine sonradan bulaşıyor acılar.
Her çocuk iniltisinde bir hengame yaparlar.
Dünyanın keşmekeşliğine kayıp gidiyor insanlar.
Bak, baştan sona doluyor şu mezarlar
Sonradan geliyor aminler, yasinler ve fatihalar...
Terki hal eyledim, kavuşmuyor düğümler Hazelan..
Festivaller, şenlikler birde arkadaki gerçekler.
Benim olmalıydı, büyüttüğüm sevinçler
Celladımın elinde kalmış mahzun isimler
En başında ben, sonrasında hemen gelecekler.
Son bir 'Veda-i Muamma' payıma düşenler.
Bulutlar gibi gittim ama doğmadı güneşler...!
Geride duran tüm dostlara benden selamlar
H