Sonbahar da başlar yaprak hazin dansı yapmaya,
İki aşık birbirine sarılmış, hazırdır öldüğünde yanmaya.
Ve alıştı artık bu yorgun kalbim kötü günleri başa sarmaya.
Hiç bir çözümü yok Gürkan'ın senin yalanına kanmaya.
Ben kalbini arzu eden soğuk rüzgardım,
Sen ise beni terkedip giden duygusuz bir kalpten ibarettin.
Her yazdığım şiirde sana ulaşacak bir yol arardım.
Ben sessizliğini dinlerdim, sen ıssız odamda sessiz bir hayalettin.
Unutma, kaybeden her insan kazanmak için herşeyinden vazgeçer,
Sen bir adım at, kalbim sonsuza dek aşk adına raks eder.
Ama olmadı. tek bildiğim şey, en değerlin bile seni terkeder.
Ve geçen her gün bu yorgun beden, istemsizce bunları dert eder.
©ggurkann
G