Gidişin bir sonbahar yaprağı gibi sessiz,
Düşüyor yüreğimden, sessizce kırık ve renksiz.
Her adımda biraz daha uzak, biraz daha soğuk,
Sen giderken, zaman bile durdu, koca bir boşluk.
Ne bir söz bıraktın geride, ne de bir iz,
Gözlerim yollarında, fakat artık sensiz.
Ağır ağır çekiliyor gönlümden sevdan,
Bir hüzün, bir acı, yavaşça silinen anılarla dolan.
Veda dediğin belki bir fısıltıydı rüzgarda,
Ama içimde fırtınalar kopardı ardında.
Gidişin, bir yüreği kışa çeviren ayaz gibi,
Ve ben hâlâ o soğukta beklerim, hazin bir sevda gibi.
Her şey sustu artık, sen de gittin,
Gözyaşlarım yollarına, adımların izini silsin.
Belki bir gün döner rüzgar ve getirir seni geri,
Ama şimdi gidişin, yüreğimde kapanmayan bir yara gibi.
©..divan..
.