Yine boş yine boş
Yine kalbim boş aklım boşta
Hasretim bir kuru muhabbete
O zaman
Burada işim ne
İçim kemiriyor içimi
Bilince açılan bir kapıdan
Kendime yükseliyorum
Başlıyorum istemsiz
Dönmeye başlıyor dişliler
Sesi olmayan çığlıklar atıp
Her zamanki banka oturuyorum
Ötede silüetleri ile insan yavruları
Her bakımdan uzaklar benden
Seslerini duyuyorum
Beni mutlu ediyor
Ara ara mesafeler
Boştayım hissi
Şu kirlenmiş halim
Kötü düşünceler
Defolup gidene kadar hedefim
©pasak
P