Helen doğruldu kubilesinden
Ezilmiş birkaç kelebek bırakarak ardında ..
Kubilesine bakınca
Can geldi bir an kelebeklere
Bakışsızlığı öldürmüştü kelebekleri
Bakışlarıyla can verdi yeniden
Yatağından kalkması birkaç kibir saniyesi kadar kısa sürmüştü
Yürüdükçe yeşeriyordu mermerlerin arasından güzel kokulular
Sonra yöneldi birden kor penceresine
Hava yağmurluydu
Besbelli Zeus kızgındı bugün de
Kafasını çıkarmasıyla pencereden
Güneş lusunu bırakıp koşuvermişti
Hafif hışırtılı bir rüzgarı da eksik etmemişti elbet yanından
-Derin bir nefes-
Ciğerlerie hayat alıp kibir veriyordu
Yağmur, kokusunu kibre bırakmıştı bile
Kibirden bir bulut sarmıştı güneşin etrafını..
Sonra zerdali ağaçlarının altından
Ufak iki göz belirtmişti ..
Evet Hermion'du
Bu kadar kibirli görünmemeliydi ona
Sertçe pencereyi kapattı
Arkasına döner dönmez
Aynadaki silüetiyle göz göze geldi
Evet
Çok güzeldi gerçekten..
©rmznclp
R