Gözlerine yazardım içten geldikçe,
Belkide aşkın tanımı acı çekmekti.
Yıkıldım sevgilim zaman geçtikçe,
Sigaraydın tek çarem içe çekmekti.
Hadi! sus bakalım susabildiğin kadar.
Ecramı semaviyye seyre dalmışken,
Dökülsün kalbimden hayasız Esrar.
Kim istiab edebilir sana yanmışken?
Bir umut doğsun güneş gibi afaktan,
Biri çıksında bildirsin kalbime haddini.
Daha ne kadar dökülsün yaşlar amaktan,
Kalbimde cerihalar kanatıyor kendini...
Yari anlamakta anlatmakta çok zor iş.
İçine atsan bir dert atmasan bir dert.
Kükremiş acılar varken nereye bu gidiş?
Nasıl olsa bulamam kendime hemdert
©imhotep
I