Ah sen!
Gönlüm sanki bir mahzen,
Yalnızlığa kaldım tutsak,
Tek cümle edemeden düğümlendi kursak
Ne yaptım da böyle oldu diye düşünürüm bazen.
İnziva dan yükseldi bir yankı,
Ve çaldı o şarkı, geriye bir tek hatıra kaldı.
Alıştım artık zaten sessiz elvedalara.
El de vermediler benimle semalara.
Yine hayalleri tek kalkma korkusu sardı.
İçim buruk, hayatın renklerine aldandık
Yüzüm kurak, ve çember hep karanlık.
Bendim yıllara sorgun ve biraz da rahatsız
Günler hep izbe ve kaldım sabahsız
Öyle değil mi? her çıkar da yine biz yalnız kalandık.
©ggurkann
G