Bugün de kaybettim hayata dair olan son inancımı
Bilmem şu saatten sonra kim gemiyi zincirler?
Sen misin sol yanımda atan, yoksa kalbe ait sancı mı;
Bilmem ne zaman çiçek açar, ne zaman solar incirler?
Yeni bir sayfa açsak senle, öyle bir sayfa ki dişlerin kadar beyaz!
Öyle bir sayfa ki yakut kadar kırmızı, saçın kadar siyah
Üstüne bir bir geçirdiğimiz güzel anıları yaz
Seni rüyamda görmemle başlar hep en güzel sabah
Ne diye kaybettin hemen umudunu, çıkaramadın mı sonuçtan dersin?
Olmuyor ezekiel, ne kadar tutunsam da düzelmiyor hayatım
ulan sen ne yoksul, ne bitmiş, ne fakir bir yersin!
Meğer yoksulluktan sayfalarla örtülmüş çatım.
Senleydi kederli başımla geçirdiğim en güzel gün
Tüm sorunlarımı unuttum, o derece manevi
Şimdi sen gittin gideli en kötü günüm bugün
Bir hasret yıkarken bir vuslat fikri kuruyor evi
Üzülme sen yine de, gönlün fakir olmasın, elbet piyango vurur
Engel olamayacak sana ne baktığın fallar, ne kader!
Dinlemeye takati kalmamış ruhum sallanır da durur;
Günün sonunda elde kalan-hep acılar, hep keder.
©kayranecde
K