Gözyaşlarımın tozunu ektim toprağına, habersiz.
Aklımda dönüp dolaşanı serdim önüne, sebepsiz.
Yürüdüm beni bitiren bu aşkın yollarında, kefensiz.
Ellerimi uzattığında tutamamandan korktum, sevgisiz.
Beni bırakıp gideceğin günde olacakları düşündüm, sensiz.
Ne kadar da çok "siz"siz bir hayatım var değil mi?
Belki de hepsi sensin..
Ellerin...
Gözlerin...
Ya da o muhteşem kokunun harmanlandığı tenin...
Hepsi sensin, bihaber...
Hepsi sensin, sebepsiz...
Hepsi sensin, kefensiz...
Hepsi sensin, sevgisiz...
Hepsi senin 'sensiz'liğin...
_