Yarını getiren umutlarım olsa,
Gülebilirdim azda olsa,
Solabilirmi henüz baharında bir gençlik,
Soldu işte, hüzün yalnızca etti geceme eşlik,
Yoruldum kendimden,
Hergün yeniden doğdum,
Öleceğimi bile bile.
Gün battı yine,
Bir sayfayı daha yırtıp attım,
Hayat defterimden, ne kadar gereksiz olsada,
Ölümü düşledim yine bugün,
Ruhum soğudu, hislerim soğudu, ben soğudum,
Ne kadar değerli olsada hayat, hep kederi soludum.
Özledim mutluluğu,
Hiç tatmadığım halde ne acı,
Bu kaçıncı,
Haykırışım yalnızlığımı,
Sonunda doldurdum hayallerimin miyadını,
Ve sonunda vazgeçtim,
Umutlarımdan her geçen gün biraz daha.
Metin özcan
©meto
K