Yaşama sevinci kalmadı insanda
Her gün uzaklaşıyor insan insandan
Gökyüzü simsiyah kesiliyor insana
Her gün her gece hep böyle geçiyor işte.
Varlıgin anlamını yitiriyor insan
Yokluğun tadını tadamiyor insan
Huzura varamıyor bir türlü insan
Her gün her gece hep böyle geçiyor işte.
Bitmiyor insanın eline batan Gül dikenleri
Bitmiyor kalem ile yazılıp ateş ile yakılan kağıtlar
Bitmiyor gece bitmiyor karanlık bitmiyor ayrılık
Her gün her gece hep böyle geçiyor işte.
Alt alta mısralar nereye kadar sureceksiniz
Ey hayat! Bizi böyle nereye sureceksiniz
Ve bizler böyle nereye kadar surunecegiz
Her gün her gece hep böyle geçiyor işte.
Düz yolda dağıldık, dagitildik
Toparlanmaktan bikmadik usanmadik
Düştük ama hep kalktık
Her gün her gece hep böyle geçiyor işte.
Yazar insan ama silinir
Çizer insan ama üstü çizilir
Yaşar insan ama er gec ölür
Her gün her gece hep böyle geçiyor işte.//
E