Her şey tahta’dan bir kalemin yüreğime saplanışı ile başlamıştı gençtim ve deli doluydum bu şehrin yıkılmışlığına rağmen ruhsuz ve karanlık sokaklarda başlıyordu bütün masum ölümler ve öyle ki bir kavga ve bin çığlıkla aydınlanıyordu en korkunç günler çünkü hep genç ölümlerle değişiyordu mevsimleri.
tıpkı tahta bir kalem gibi
©aypare
A