Ne var ne yoksa içime atıyorum ama kendime bir yer bulamıyorum...
Aslında içimden neler neler geçiyor da dizginliyorum yüreğimi...
Daha zamanı değil diyerek avutuyorum bedenimi.
Öyle bilinmez hallerdeyim ki isyan etmekten bıktı bu yürek...
Ben kaybolmuş bir zamanın kaybolmuş yolcusu gibiyim.
Bir yanım da hasret bir yanım da isyan.
Neredeyim, hangi gönülde geziyorum bilmiyorum.
Divane oldum bu yangın ile ateşimi söndürecek kutsal sular arıyorum...
Her gün yeni bir reform ile uyanıyorum ve gözlerimi doğan güneşe açıp dileklerde bulunuyorum.
Her şey çok güzel olsun diye...
©ikrar
I