Yolun başındayım sensiz yol alıp gönül menziline varamam,
Nefes nefese kalır bu gönül, bitap düşer
Sende gönül kıyılarıma esmezsen meltem rüzgarlarında
Bu gönül bu kokunu almazsa, kalmaz yaşamaya dair benden ne bir yaşam hevesi ne de sevinç çığlıkları,
Kim anlar kim duyar kim dertlerimle dertlenir,
Papatyasız doğam çorak toprak gibi çiçeksiz kalır, Kararır dünyam gülen gözlerindeki sevinci dahi göremem ,
Sensiz papatyasız cennet olsa şu üç günlük dünya hayatını neyleyim
Sensiz hiç bir yol alamam yol yarım sevinçler yarım ömür yarım...
Sen olmadan vuslat bile kalır yarım
Yürüdüğüm her bir adımlarım sana çıkmıyorsa yürüdüğüm yolu bu gönül sensız kalacaksa neyleyim...
©doğukan01
H