Gözlerime siyah bir perde inmiş.
Her yer karanlık,sadece karanlık..
Gördüklerim,sanki siyahın mahkumu olmuş gibiydi.
Artık gözlerim bir boşluğun içindeydi.
Nereye baksam bu karanlık yutuyordu beni,
Kocaman bir umut ışığı sönmüştü içimde.
Bedenimi ele geçiren zifiri karanlıkla boğuşuyordu ruhum,
Sanki bir kurtuluş varmışcasına.
Zihnimin en derinliklerinde,bir karanlık saklı.
Kalbimde ki kırıkların üstüne koca bir karanlık çökmüştü adeta,
Düşüncelerimi bile yutuyordu bu karanlığın sonu görünmez siyahlığı.
Artık aynada kendimi değil, karanlığımı görüyordum.
©ruhumsiir
B